Kaiji nin en "insancil" oldugu sahnelerden biri. Hep bu sahneyi izlerken içim burkulur, yorumlardan anladigim kadarıyla çoğu Japon boyle hissetmiyor gerçi. Neden mi içim burkuluyo? Kaiji hep azimi temsil etmiştir. O pes etmez. Birinci sezonda bunu çok iyi gormustuk. Özellikle "Brave Man Road" mini-arcında. Bana insanüstü gelmişti, erenlik erdemi gibiydi. Ermiş gibi. Bir eren resmen. "Onu örnek almalıyım" diye geçirmiştim.
Evet, bu sahneden once de Kaiji nin kisisel idaresinin dipleri buldugu zamanlar yok degildi ama bu sahneyle buyuk hayal kırıklığına uğramıştım. Çünkü idaresini kaybettiren şey… yemekti.
Hayatta yemek umrumda olan bir sey degildi. Yemek benim icin sadece hayati bir ihtiyaçtı, zevk için tüketilen seylerden değildi. Kaiji nin ise bir kutu bira, biraz çöp şiş ve cips için resmen kudurduğunu, "köle" kalmaya daha uzun devam etmesi ipin ucundayken kendisini kontrol altinda tutmaya calismasi ama sonra da sktr etmesi… Bana tiksinç gelmisti ne yalan söyleyeyim. Ama insaniydi, insancıl. Cünku insan, asla yapmam degini yapar. Hem yapacagim dediğini de unutur gider sonunda.
Yemek umrumda olan bir şey değildi. Ancak son zamanlarda, Kaiji den hem bağımsız hem bağımlı, ben de yemeği olmasi gerektigi gibi, insancil, bir yari-zevk etkinliğine çevirmiş bulunmaktayım.
Küçükken, ailevi parasal durumumuz pek iyi değilken, her gece yatmadan önce çikolata, cips gibi abur cuburlar yediğimi hayal ederdim, 3-5 dakika sürerdi her gece bu. Kaiji nin bu bolumunu ilk izlediğimde, bunun benim küçükken her gece zihnimde canlandırıp dilim ucunda tatmaya çalıştığım bir hayal olduğunu hatirlamıştım. Ağlamıştım. "Demek ki bu yüzden yemek yemek benim için bir şey ifade etmiyor" aydınlanmış gibiydim. (Gerçekten daha önce yatmadan böyle düşlediğimi unutmuştum. 10 yıldan fazla olmuştu ve random bir sahne, bilinç altımda yatan o anıları uyandırmaya yetmişti…)
Şükür ki şu an daha iyiyiz. Kaiji nin bu sahnesi bana kucuklugumdeki, artık her aklıma geldiğinde beni ağlatan o anıları hatırlatıyor, ilk kez neredeyse 10 yıl sonra hatırlattığı gibi. İnsancıllığı, insan idaresinin zevklere teslim oluşunu… Kaçış yok, asla yok, sadece kendini fazla kaptırma yeter… Azimli olursan, pes etmezsen, kişisel idareni fazla kaptırmazsan ne ala, tadını da çıkar hatta o "kaçamakların". Böyle şeyler bence, insana insancıl olmasını sağlayıp alçakgönüllüleştiriyo da.
Yemek yemek benim için şu an her sağlıklı insanınki gibi hem hayati bir gereklilik olduğu için hem de zevk veriyor olduğu için lazım olan bir etkinlik artık.
Göz zevki için bile hatta, Osmanlı zamanlarından kalma İftariyelikler hazırlıyorum bazen. O zamanlar Türk halkı İftariyelik tabaklarına havyar bile koyarmış mesela. Ben de ucuzundan havyar, sucuk, peynir, üzüm, kuru üzüm, hurma, Kayseri pastırması vs. koyuyorum.
Onları göz zevkine uygun yerleştirmek, kürdanları batırıp dizmek içimi kıpır kıpır ediyor. Oysa hurmaymış, mezelermiş, havyarmış, incirmiş aman aman değiller yani; biraz yemek seçici tarafım da vardır… (Gerçi, hakiki Azerbaycan Havyarını tatmak isterdim, aldığımı almaz olaydım)
Bunu buraya yazdım çünkü içimi dökmek istedim. Okuyan kim varsa, en son ne amaç için yemek yedin?
33件のコメント
ドライビールは食べ物と一緒に呑むのに向いているので、飲食店で提供するのに適しているって解説してる動画が有ったけど、大槻達が商品としてスーパードライをチョイスしてるのって理にかなってるんだな。
あと3年ぐらいしたら地上でも5000ペリカぐらいの値段になってそう
うしうし
カイジくんガチで可愛いな
今日こそ我慢できるかなと思って見てるんだけどな
最初の1000円は悩みまくるのに、1万超えたあとの1000円には何も思わなくなるのと同じだなw
これ見てるといつもより倍食欲が増す
俺も欲には勝てないよ！気にすんなカイジ
酒がより美味そうに見える。
浪人時代の俺で草
カイジにわかだからわかんないんだけど6ヶ月全部我慢して一日外出ってそんなに魅力あんのかな
鬱すぎる
俺はカエルッ…！🐸
1日外出券に使うならビール買う😆外出しても、お金がなきゃ。
とりあえず軍手取れ！
2024年9月18日現在みてる人いる？
反面教師の鏡
貯金出来ない人ってこういう思考なんだなぁ
完全に班長の手口がもう薬物取引の人のやつなんよ
これ見て毎回思うのが「2本以上買うならロング缶買えよ」
給料日の俺みたいやんけ😌
「1ヶ月頑張って働いたんだ！
今日は“給料日“という特別な日なんだ！！」
そう自分に言い聞かせ
フィギュアやグッズ、カードを買い漁る俺氏
😇チーン
なんでロング缶を買わねーんだよ!
このアニメの人物の容姿気持ち悪いよね
俺はカエル！
言っちゃ元も子もないけど。
欲に負けてるから地下にいるんだろうなって。
Kaiji nin en "insancil" oldugu sahnelerden biri. Hep bu sahneyi izlerken içim burkulur, yorumlardan anladigim kadarıyla çoğu Japon boyle hissetmiyor gerçi. Neden mi içim burkuluyo? Kaiji hep azimi temsil etmiştir. O pes etmez. Birinci sezonda bunu çok iyi gormustuk. Özellikle "Brave Man Road" mini-arcında. Bana insanüstü gelmişti, erenlik erdemi gibiydi. Ermiş gibi. Bir eren resmen.
"Onu örnek almalıyım" diye geçirmiştim.
Evet, bu sahneden once de Kaiji nin kisisel idaresinin dipleri buldugu zamanlar yok degildi ama bu sahneyle buyuk hayal kırıklığına uğramıştım.
Çünkü idaresini kaybettiren şey… yemekti.
Hayatta yemek umrumda olan bir sey degildi. Yemek benim icin sadece hayati bir ihtiyaçtı, zevk için tüketilen seylerden değildi.
Kaiji nin ise bir kutu bira, biraz çöp şiş ve cips için resmen kudurduğunu, "köle" kalmaya daha uzun devam etmesi ipin ucundayken kendisini kontrol altinda tutmaya calismasi ama sonra da sktr etmesi… Bana tiksinç gelmisti ne yalan söyleyeyim.
Ama insaniydi, insancıl.
Cünku insan, asla yapmam degini yapar. Hem yapacagim dediğini de unutur gider sonunda.
Yemek umrumda olan bir şey değildi. Ancak son zamanlarda, Kaiji den hem bağımsız hem bağımlı, ben de yemeği olmasi gerektigi gibi, insancil, bir yari-zevk etkinliğine çevirmiş bulunmaktayım.
Küçükken, ailevi parasal durumumuz pek iyi değilken, her gece yatmadan önce çikolata, cips gibi abur cuburlar yediğimi hayal ederdim, 3-5 dakika sürerdi her gece bu.
Kaiji nin bu bolumunu ilk izlediğimde, bunun benim küçükken her gece zihnimde canlandırıp dilim ucunda tatmaya çalıştığım bir hayal olduğunu hatirlamıştım. Ağlamıştım. "Demek ki bu yüzden yemek yemek benim için bir şey ifade etmiyor" aydınlanmış gibiydim. (Gerçekten daha önce yatmadan böyle düşlediğimi unutmuştum. 10 yıldan fazla olmuştu ve random bir sahne, bilinç altımda yatan o anıları uyandırmaya yetmişti…)
Şükür ki şu an daha iyiyiz. Kaiji nin bu sahnesi bana kucuklugumdeki, artık her aklıma geldiğinde beni ağlatan o anıları hatırlatıyor, ilk kez neredeyse 10 yıl sonra hatırlattığı gibi. İnsancıllığı, insan idaresinin zevklere teslim oluşunu… Kaçış yok, asla yok, sadece kendini fazla kaptırma yeter… Azimli olursan, pes etmezsen, kişisel idareni fazla kaptırmazsan ne ala, tadını da çıkar hatta o "kaçamakların".
Böyle şeyler bence, insana insancıl olmasını sağlayıp alçakgönüllüleştiriyo da.
Yemek yemek benim için şu an her sağlıklı insanınki gibi hem hayati bir gereklilik olduğu için hem de zevk veriyor olduğu için lazım olan bir etkinlik artık.
Göz zevki için bile hatta, Osmanlı zamanlarından kalma İftariyelikler hazırlıyorum bazen. O zamanlar Türk halkı İftariyelik tabaklarına havyar bile koyarmış mesela. Ben de ucuzundan havyar, sucuk, peynir, üzüm, kuru üzüm, hurma, Kayseri pastırması vs. koyuyorum.
Onları göz zevkine uygun yerleştirmek, kürdanları batırıp dizmek içimi kıpır kıpır ediyor. Oysa hurmaymış, mezelermiş, havyarmış, incirmiş aman aman değiller yani; biraz yemek seçici tarafım da vardır… (Gerçi, hakiki Azerbaycan Havyarını tatmak isterdim, aldığımı almaz olaydım)
Bunu buraya yazdım çünkü içimi dökmek istedim. Okuyan kim varsa, en son ne amaç için yemek yedin?
これ見てたらビールと焼き鳥食べたくなって来たw
いいところがカットされてるやんけ
ビールの旨さがうまく表現されてて、最高のシーン
軍手をしたままポテチに突っ込んだぁ!!
やばい、ビール飲みたくなってきた
今深夜だけどコンビニに買いに行こうかな～
給料で節約するけど酒代で最初の方で消えるのがエグいなぁ
ギャンブルは恐ろしいよな…。
こんな地下室に居なきゃならんくなる…。カイジにはなりたくない。